वृद्धांना पडण्यापासून वाचवण्यासाठी आवश्यक गोष्टी

जागतिक आरोग्य संघटनेनुसार (WHO), ६५ वर्षे आणि त्याहून अधिक वयाच्या प्रौढांमध्ये दुखापतीमुळे होणाऱ्या मृत्यूंचे प्रमुख कारण पडणे हे आहे आणि जागतिक स्तरावर अपघाती मृत्यूंचे हे दुसरे प्रमुख कारण आहे. जसजसे वय वाढते, तसतसा पडण्याचा, दुखापत होण्याचा आणि मृत्यूचा धोका वाढतो. परंतु शास्त्रीय प्रतिबंधाद्वारे धोके आणि संकटे कमी केली जाऊ शकतात.

वृद्धत्वाला योग्यरित्या ओळखून त्याच्याशी जुळवून घ्या आणि वर्तणुकीच्या सवयींमध्ये सक्रियपणे बदल करा.
तुमच्या दैनंदिन जीवनात सावकाशपणे वागा, मागे वळणे, उभे राहणे, दार उघडणे, फोनला उत्तर देणे, शौचालयात जाणे इत्यादी गोष्टींसाठी घाई करू नका. या धोकादायक सवयी खालीलप्रमाणे बदला: उभे राहून पॅन्ट घाला, वस्तू आणण्यासाठी जिन्याने वर जा आणि जोरदार व्यायाम करा. ज्या वृद्ध व्यक्तींची हालचाल मर्यादित आहे, त्यांनी तज्ञांच्या मार्गदर्शनानुसार सहाय्यक उपकरणे निवडावीत आणि काठी, वॉकर, व्हीलचेअर, शौचालय, हँडरेल व इतर उपकरणांचा सक्रियपणे वापर करावा.

वृद्ध व्यक्तींनी शारीरिक हालचालींवर परिणाम न करता उबदार राहण्यासाठी, अंगाला व्यवस्थित बसणारे कपडे आणि पॅन्ट घालावी; ती खूप लांब, खूप घट्ट किंवा खूप सैल नसावी. सपाट, न घसरणारे आणि व्यवस्थित बसणारे बूट घालणे देखील महत्त्वाचे आहे. या दोन्ही गोष्टी पडणे टाळण्यास मदत करतात. वातावरणातील पडण्याचा धोका कमी करण्यासाठी, वयानुसार योग्य ते बदल घरीच करणे सर्वोत्तम आहे. जेव्हा वृद्ध व्यक्ती बाहेर जातात, तेव्हा त्यांनी बाहेरील वातावरणातील पडण्याच्या धोक्याकडे लक्ष दिले पाहिजे आणि बाहेर जाताना धोक्याकडे लक्ष देण्याची सवय लावली पाहिजे. संतुलन, स्नायूंची ताकद आणि सहनशक्ती वाढवणारे व्यायाम पडण्याचा धोका कमी करू शकतात.

व्यायामामुळे शारीरिक कार्यावर होणारे वार्धक्याचे परिणाम कमी होऊ शकतात आणि उशीर होऊ शकतो, तसेच पडण्याचा धोका कमी होण्यास मदत होते. ताई ची, योग आणि फिटनेस डान्स केल्याने शरीराच्या सर्व कार्यांना अधिक व्यापकपणे व्यायाम मिळतो. विशेषतः वृद्ध व्यक्ती, वेगवेगळ्या व्यायामांद्वारे विविध प्रकारच्या क्षमता विकसित करू शकतात. एका पायावर उभे राहणे, पदपथावर चालणे आणि पाऊल टाकणे यांसारख्या व्यायामांनी शरीराचा तोल सांभाळता येतो. शरीराच्या खालच्या भागाचे स्नायू बळकट करणे देखील आवश्यक आहे. टाचा वर उचलणे आणि पाय सरळ मागे उचलणे यांसारख्या व्यायामांमुळे ते वाढवता येते. चालणे, नृत्य आणि इतर एरोबिक व्यायामांनी सहनशक्ती वाढवता येते. वृद्ध व्यक्तींनी त्यांच्यासाठी योग्य असलेल्या व्यायामाचा प्रकार आणि तीव्रता शास्त्रीय पद्धतीने निवडावी, टप्प्याटप्प्याने पुढे जाण्याच्या तत्त्वाचे पालन करावे आणि नियमित व्यायामाची सवय लावावी. यामुळे ऑस्टिओपोरोसिस टाळता येतो आणि पडल्यानंतर हाड मोडण्याचा धोका कमी होतो.

ऑस्टिओपोरोसिसच्या प्रतिबंध आणि उपचारांवर व्यायामाचा सकारात्मक परिणाम होतो, आणि मध्यम गतीने चालणे, जॉगिंग आणि ताई ची यांसारख्या मैदानी खेळांची शिफारस केली जाते. याव्यतिरिक्त, योग्य वजन पेलणाऱ्या व्यायामामुळे शरीराला हाडांची कमाल ताकद मिळवता येते आणि टिकवता येते. वृद्ध व्यक्तींनी मध्यम प्रथिने, उच्च कॅल्शियम आणि कमी मीठ असलेले दुग्धजन्य पदार्थ, सोया उत्पादने, सुकामेवा, अंडी, चरबी नसलेले मांस इत्यादींचे अधिक सेवन करणे चांगले असते.
सर्वात शेवटी पण महत्त्वाचे म्हणजे, नियमितपणे ऑस्टियोपोरोसिसच्या धोक्याचे मूल्यांकन आणि हाडांच्या खनिज घनतेची तपासणी करा. एकदा वृद्ध व्यक्तींना ऑस्टियोपोरोसिसचा त्रास होऊ लागल्यास, त्याचे निदान केले पाहिजे. ऑस्टियोपोरोसिसचे निदान झाल्यास, वृद्धांवर डॉक्टरांच्या मार्गदर्शनाखाली सक्रियपणे उपचार केले पाहिजेत आणि त्यांना प्रमाणित उपचार दिले पाहिजेत.